1 - چند قدم سرنوشت ساز برای صنايع دارويی ايران.

  2 - صنعت داروئي دائماً پيشرفت مي نمايد .

 چند قدم سرنوشت ساز برای صنايع دارويی ايران

  الويت با کدام است، توليد مواد اوليه يا گسترش توليد داخلی داروها ؟
  چهل درصد از کل هزينه ارزی که برای صنعت داروی کشور صرف می شود ، مربوط به خريد چهار درصد داروی مصرفی در داخل است که از خارج وارد می شود. 

  اگر درصد توليد داخلی داروها را با حدود سه دهه پيش مقايسه کنيم، می بينيم که به اعتبار اين درصد، صنعت داروی کشور از موفق ترين صنايع کشور در زمينه " داخلی سازی " بوده است .
به گفته وزير بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی ، حدود 96 درصد داروهای مصرفی کشور توليد داخل است ، اما به چه خاطر ، هنوز هزينه واردات دارو و مبلغ يارانه اختصاص يافته به داروهای وارداتی بر شانه های بودجه دارويی کشور سنگينی می کند . 
دو دليل عمده برای اين امر مطرح می شود : 
اول اينکه توليد مواد اوليه صنايع دارويی در کشور به جايی نرسيده است که بتوان داروهای داخلی را مطلقاً داخلی دانست و هنوز برای تأمين مواد اوليه بسياری از اقلام دارويی ، نيازمند واردات از خارج هستيم و به اين ترتيب هنوز برای تأمين داروهای مورد نياز خود ، مجبور به صرف دلار و يورو هستيم .
دليل دومی که در اين زمينه نقش قابل توجه دارد ، اين است که اگرچه تنها حدود چهار درصد داروهای مصرفی در کشور از خارج وارد می شوند ، اين چهار درصد جزو داروهای بسيار گران قيمت هستند که خريد آنها از خارج ، ميليون ها دلار هزينه بر بخش دارويی کشور تحميل می کند .
در برخی تحليل ها در مورد صنعت داروی کشور ، اين انتقاد وارد شده است که چرا ايران در زمينه توليد مواد اوليه به طور جدی وارد نمی شود و همواره ناچار است برای خريد اين مواد ، هزينه های بالايی صرف کند . نگاهی به هزينه های صرف شده در دو مورد مطرح شده (خريد مواد اوليه و واردات چهار درصدی دارو ) به ما کمک می کند که نگاهی دقيق تر در اين زمينه داشته باشيم .
بر اساس آمارها ، 40 درصد از کل ارزی که برای صنعت داروی کشور صرف می شود ، مربوط به خريد چهار درصد داروی مصرفی در داخل است که از خارج وارد می شود . بنابراين خريد مواد اوليه برای توليد 96 درصد کل داروهای مصرفی در کشور حداکثر 60 درصد هزينه ارزی صنعت دارو را به خود اختصاص داده است و 40 درصد باقی مانده ، صرف واردات چهار درصد داروی مصرفی کشور شده است که بدون شک ، هزينه کلانی محسوب می شود .
اصرار بر توليد مواد اوليه دارويی در کشور نه تنها با هدف صرفه جويی ارزی بلکه به خاطر اهميت کاهش وابستگی کشور به منابع خارجی نيز قابل پذيرش است ، اما به چند دليل نبايد اهميت تمرکز بر چهار درصد داروی وارداتی را از ياد برد :

1- توليد مواد اوليه در داخل ، بيش از توليد محصول نهايی تحت تأثير منابع موجود در داخل کشور است، به اين معنا که نمی توان فارغ از پتانسيل های طبيعی موجود در کشور اصرار داشت که به هر طريق ممکن ، بايد تمام مواد اوليه مورد نياز صنايع دارويی را در داخل کشور توليد نمود . البته ترديدی در اين زمينه وجود ندارد که بخشی از مواد اوليه ای که هم اکنون از خارج وارد می شود نيز در داخل قابل توليد است ، اما اين قابليت در مورد بخش های مختلف دارويی متفاوت است . به عنوان مثال گفته می شود که ظرفيت های ايران در زمينه توليد داروهای گياهی به خاطر طبيعت متنوع آن ، بسيار بالاست و در اين زمينه از مزيت نسبی برخوردار است . اين در حالی است که توليد محصول نهايی دارويی از مواد اوليه ، تنها به تکنولوژی و دانش فنی بستگی دارد . بنابراين با فراهم آوردن اين دو نکته همواره می توان به بالا بردن درصد توليد و نزديک کردن آن به 100 درصد اصرار نمود .

 2- همانطور که اشاره شد ، مبلغ صرف شده برای 4 درصد داروی وارداتی مبلغ کلانی است که پرداختن به آن می تواند بيشتر قرين به صرفه اقتصادی باشد.  به عنوان مثال اگر بتوان يک درصد ديگر به توليد داخلی اضافه کرد ، هزينه ارزی کل صنعت دارويی کشور 10 درصد کاهش می يابد که رقمی قابل توجه است 
به عنوان مثالی از هزينه کلان خريد داروهای خاص از خارج می توان به گفته دکتر ديناروند ، معاون غذا و داروی وزارت بهداشت ، اشاره کرد که می گويد : " حدود 60 ميليارد تومان يارانه به 10 تا 11 هزار بيمار مبتلا به MS پرداخت شده و اين امر فشار شديدی به اعتبار يارانه ای داروی کشور وترد کرده است . 
" نگريستن به اين موضوع از يک جنبه ديگر می تواند کار بزرگی را که صنعت داروی کشور طی سال های گذشته انجام داده است نشان دهد . واقعيت اين است که آنچه هم اکنون در مورد داروهای توليد داخل صورت می گيرد ، حالت عکس وضعيتی است که در بخش هايی همچون نفت رخ می دهد و آن اينکه ما نفت را ارزان می فروشيم و محصول به دست آمده از نفت را به چندين برابر قيمت خريداری می کنيم . 
بسياری از اقتصاددانان معتقدند که افزايش قيمت نفت هرگز نمی تواند موجب توسعه اقتصادی کشورهايی مانند ايران شود ، به اين خاطر که ما نفت را به هر قيمتی که بفروشيم ، مبلغی دريافت می کنيم که کسر کوچکی از قيمت محصول نهايی توليد شده از نفت است . کشورهايی که بر توليد محصول نهايی متمرکز می شوند ، همواره محصولات خود را به قيمتی به مراتب بيش از قيمت محصول اوليه می فروشند که سود بالايی نصيب آنان می کند . 
تلاش صنايع دارويی کشور و حمايت مسئولان از اين صنعت در طول سال های گذشته موجب شده است که ما وارد حوزه توليد محصول نهايی شويم و از خروج مبالغ کلان ارز از کشور جلوگيری کنيم . 
دکتر باقری لنکرانی ، وزير بهداشت ، نيز بر افزايش ارزش افزوده دارو که به اين ترتيب حاصل می شود تأکيد دارد و می گويد : " بهترين راهکار برای غلبه بر وضعيت موجود در زمينه دارو ، افزايش ارزش افزوده داروست و اين فرآيند در کشور از هفت سال پيش شروع شده است . " به گفته وی ، تا شهريور ماه سال 83 تنها دو محصول با قابليت ارزش افزوده بالا وجود داشت که در حال حاضر ، اين تعداد به پنج مورد رسيده و کار مطالعه هفت محصول ديگر در دست انجام است.

3- چهار درصد داروی وارداتی کشور ، تنها از نظر قيمت با داروهای داخلی تفاوت ندارند ، بلکه بيانگر تخصصی ترين و به روزترين داروهای جهان هستند و کشوری که نقشی در توليد آنان در جهان نداشته باشد ، به سختی می تواند خود را دارای صنعت جدی توليد دارو در جهان بداند .
برخی از کارشناسان و دست اندرکاران صنعت دارويی کشور ( حتی شامل مديرعامل برخی شرکت های توليدکننده دارو ) همواره با نااميدی از ورود کشور به عرصه توليد داروهای روز و گران قيمت و اکتشافات دارويی سخن گفته اند و ايران را به خاطر برخوردار نبودن از " تکنولوژی روز " و " دانش روز " در حدی نمی دانند که در اين حوزه نقشی ايفا کند . 
تجربه ساخت چند داروی مهم از جمله داروهای MS ، AIDS و برخی اکتشافات قابل توجه در حوزه سرطان و مواردی از اين دست نشان می دهد که نمی توان چنين با بی اعتنايی به پتانسيل های کشور در زمينه پژوهش و اکتشاف دارويی و جايگزين کردن داروهايی داخلی به جای داروهای خارجی نگريست .
معاون غذا و داروی وزارت بهداشت گفته است که سه قلم داروی اصلی بيماران مبتلا به MS ( اينترفرون بتا ) وارد کشور می شود و اظهار اميدواری کرده که در سال آينده ، دو نوع از اين دارو که توليد داخل است وارد بازار شود .
نکته قابل توجه در اين قضيه اين است که دارويی که وارد بازار شده صد در صد توليد داخل است و قرار است که در سال 87 داروهای ايرانی MS در هر سه نوع توليد شوند .
ظاهراً افراد بدبين نسبت به تبديل ايران به توليد کننده مطرح دارو در جهان ، يک نکته مهم و بديهی را ناديده می گيرند و آن اين است که توليد داروهای جديد و مهم تر از آن ، انجام پژوهش جدی در حوزه دارو ، مستلزم صرف هزينه ميلياردی است . حال اگر کشوری بخواهد به تازگی وارد حوزه اکتشاف دارو و توليد داروهای فوق تخصصی و گران قيمت وارد شود ، نيازمند صرف هزينه ميلياردی است . حال اگر کشوری بخواهد به تازگی وارد حوزه اکتشاف دارو و توليد داروهای فوق تخصصی و گران قيمت وارد شود ، نيازمند صرف هزينه مضاعف اوليه است و از سوی ديگر بايد تلاش بسيار سختی برای ساختار سازی و فراهم آوردن مقدمات انسانی ، علمی و تکنولوژيک در کشور انجام دهد .
کسانی که ايران را فاقد توانايی ورود به حوزه اکتشاف و توليد داروهای گران قيمت می دانند اگر صرف هزينه کلان اوليه و تلاش جدی برای سيستم سازی را لحاظ نکرده اند ، بی شک درست می گويند چرا که مسلماً ايران بدون اين موارد نمی تواند رويای عملکرد پيشرو در صنعت دارو را در سر بپروراند . 
در مورد ضعف تکنولوژيک نيز بايد به ياد داشت که ما در زمينه واردات تکنولوژی و دانش فنی از کشورهای ديگر ، هرگز ترديد به خود راه نداده ايم . صنعت نفت ايران به عنوان صنعت مادر کشور ، کماکان نيازمند استفاده از تکنولوژی کشورهايی است که نفت ندارند . صنعت خودرو پس از سال ها تلاش و تزريق ميلياردها دلار بودجه کشور کماکان نيازمند تکنولوژی خارجی است . بنابراين صرف نظر کردن از توليد داروهای گران قيمت جهان و ورود به حوزه اکتشافات جدی دارو در جهان با اين بهانه که ما فاقد تکنولوژی و دانش فنی هستيم ، قابل قبول نيست .
به دليل موفقيت های بدست آمده در سال های گذشته و اين که بخش مهمی از راه طی شده است و نيز به خاطر ماهيت استراتژيک صنعت دارو ، به نظر می آيد که حوزه های يادشده ، حوزه های مناسبی برای سرمايه گذاری در ايران هستند و زمانی که تصميم بر سرمايه گذاری در اين حوزه ها گرفته شد ، صرف هزينه های گزاف آن نيز به طور طبيعی بايد پذيرفته شود .
تلاش برای توليد بخش بزرگ تری از مواد اوليه صنايع دارويی ، می تواند به صرفه جويی ارزی و مهم تر از آن به کاهش وابستگی صنعت داروی کشور به طور جدی کمک کند ، اما به دلايل متعدد که به طور مختصر به برخی از آنان اشاره شد ، تلاش برای قرار گرفتن در زمره توليد کنندگان جدی داروی جهان در اولويت اصلی قرار دارد . طی کردن اين چند قدم نهايی ، فرآيندی است بسيار مشکل که نتيجه کل تلاشی که تا به امروز انجام شده است به آن بستگی دارد .

نشريه داخلی گروه دارويی سبحان _ بهمن و اسفند ماه 1386 

 

 صنعت داروئي دائماً پيشرفت مي نمايد .

با توسعه اقتصاد ، رشد کل جمعيت ، نسبت روبه رشد افراد مسن و آگاهي فزاينده ار خدمات پزشكي ، بازار مواد داروئي چين شاهد يك توسعه سريع و پايدار بوده است . سيستم موجود اصلاح و آزاد سازي چين ، بازار مواد داروي را به سمت افزايش توليد و تمركز بر بهبود كيفيت دائمي سوق داده است . ميزان و توان توسعه اقتصاد داروئي نيز دائماً در حال افزايش مي باشد.
 
وضعيت كلى بازار مواد داروئى در سال 2006 
   بازار داروئي چين در سال 2006 به روند رشد بسيار سريع و پايدار خود ادامه داد ارزش كل محصولات صنعت داروئي در سال 2006 بالغ بر 501.721 ميليارد يوان مي باشد كه نسبت به سال گذشته 91/ 18 درصد افزايش نشان مي دهد. درآمد حاصل از فروش 36/ 475 ميليارد يوان ، ارزش كل دارائي 141/603 ميليارد يوان و سود كل 265/36 ميليارد يوان بوده است . نرخ رشد صنايع داروئي گرايش به پايداري داشته اما هنوز از توليد ناخالص داخلي چين بيشتر و بسيار بالاتر از متوسط نرخ رشد صنايع داروئي جهاني مي باشد نسبت توليد ناخالص داخلي صنايع داروئي نيز افزايش داشت . 


ويژگي هاي خاص بازار داروئي در سال 2006 
در سال 2006 بازار داروئي چين در مجموع رشد پايداري با ويژگي هاي خاص ذيل داشته است .
 
1. رقابت شديد 
به همراه ادغام اقتصاد جهاني و دستيابي به WTO (سازمان تجاري جهاني ) بازار داروئي چين يك بازار رقابتي در جهان شده است . براساس جدول تعهدات ارائه شده توسط چين جهت دستيابي به WTO ، سال 2006 سال نهايي دوره انتقال مي باشد . به دليل ورود بانك هاي خارجي ، سرمايه هاي خارجي بي نهايت فعال مي باشند . هشتاد درصد از 500 شركت بزرگ داروئي جهان اقدام به گشايش نمايندگي مختلف در چين نموده اند و از راههاي مختلف وارد بازار چين شده اند . 
رقابت در بازار داروئي تازه شروع مي شود زيرا هنوز موانع و محدوديت هاي زيادي در رابطه با سرمايه خارجي وجود دارد . سرمايه گذاري خارجي در چين فقط به شكل جوينت ونچر سرمايه (Equity joint venture) و يا جوينت ونچر قراردادي (Contractual joint venture) امكان پذير مي باشد . نسبت سرمايه گذاري ها نيز كنترل شده است . 
داروهاي وارداتي از كشورهاي خارجي به دليل قيمت هاي بالاي ناشي از نرخي هاي تعرفه گمركي بالا ، قدرت رقابت خود را در بازار چين از دست داده اند . با اين همه بازار چين طي چند سال آينده ، سرمايه زيادي را از شركت هاي خارجي جذب خواهد نمود . چين پايگاه اصلي توليد مواد اوليه داروئي (Bulk medicines) و فرمولاسيون (Formulation) در جهان خواهد شد . حجم صادرات و واردات داروها رشد چشمگيري خواهد نمود .
 
2. افزايش نرخ بهره بانك مركزي روي شركت های داروئي اثر گذاشت 
بانک مرکزی در تاريخ نوزدهم آگوست سال 2006 نرخ بهره يوان را 27/0 درصد افزايش داد. در 25 فوريه 2007 بانك مركزي با 5/0 درصد افزايش نرخ سپرده هاي اندوخته آن را به 10% رساند . در اول مارچ سال 2007 بانک مرکزی 130ميليارد يوان اوراق بهادار (Bills)  منتشر نمود تا پول تزريق شده توسط بانك هاي تجاري را باز پس گيری نموده و گردش پول رايج را محدود نمايد . اين علائم به وضوح بيانگر اين موضوع است كه كاهش هزينه ها، روند اصلي سياست مالي آينده نزديک خواهد بود . عليرغم توسعه كانال هاي تامين مالي در شركت هاي داروئي طي سالهاي اخير روش اساسي اخذ وام از بانك ها تغيير ننموده است . بيش از 80 درصد سرمايه شركت هاي غير مالي چيني هنوز از طريق وام بانكي تامين مي گردد . 
ورود به بازار نيازمند سرمايه گذاري عظيمي است . به عنوان مثال جهت اخذ گواهي هاي GMPـ(Good Manufacturing Practice) و GSP (Good Supply Practice) نياز به پول زيادي است . هر چند خط مشي كاهش هزينه ها ،باعث افزايش فشار بر شرکتهای دارای مشکلات مالی خواهد شد . همچنين اين امر احتمالا باعث كسري سرمايه در چرخه ارتباط ، افزايش مطالبات شركتهاي داروئي و كاهش نرخ گردش سهام خواهد شد. 
بديهي است كه سياست كاهش هزينه ها همچنين اثر گسترده غير مستقيمي بر روي بازار داروئي خواهد گذاشت ، بانك مركزي در نظر داشت تا بازده سرمايه گذاري را كنترل نمايد و بازار داغ سرمايه گذاري دارائي ثابت در بازارهاي داروئي سالهاي اخير فرو نشست . 

برنامه ريزي بازار داروئي در سال 2007 
ارزش كل توليدات صنعت داروئي چين ، بيش از 600 ميليارد يوان در سال 2007 خواهد بود كه افزايش 15 الي 16 درصدي نسبت به سال 2006 را نشان مي دهد . درآمد فروش محصولات حدوداً به مبلغ 270 ميليارد يوان خواهد رسيد كه 8 الي 9 درصد افزايش خواهد داشت . در سال 2007 بازار داروئي خصوصيات و ويژگي هاي خاص ذيل را خواهد داشت : 
1. بازار OTC (داروهاي غير نسخه اي ) به توسعه سريع خود ادامه خواهد داد و رشد مواد مصرفي پزشكي حيرت انگيز خواهد بود . 
انتظار مي رود كه بازارهاي داروهاي غير نسخه اي (Over The Counter)  رشد 14 الي 15 درصدي خود را در آينده حفظ نمايد. 

صادرات محصولات داروي چين
(هزار تن )
منبع CNCIC




شركتهاي خوبي نظير Beijing Tongrentang Group و Runnan Baiyao به موقعيت پيشتازی خود ادامه خواهند داد . حجم بازار مواد مصرفي پزشكي (Medical Consumables) در حال حاضر فقط 2 ميليارد يوان است . انتظار مي رود طي 5 سال آينده بيش از 10 برابر گشته به مبلغ 20 ميليارد يوان برسد .


2. متوسط عمر مردم چين در حال افزايش است 
آمار و اطلاعات نشانگر اينست كه متوسط هزينه پزشكي و خدمات درمانی افراد مسن 6 الي 7 برابر ساير گروه هاي جمعيتي است . در سال 2007 سهم افراد مسن بالاي 65 سال چين، به 1/8 % خواهد رسيد . بنابراين نيروي عظيمي به منظور توسعه كل بازار داروئي چين وارد خواهد شد. 

3.گروهي از شركتهاي بزرگ داروئي ، داراي مزيت رقابتي بين المللي از طريق ادغام و اصلاح ساختار، ظاهر خواهند شد . 
بوسيله سرمايه هاي خارجي و سرمايه خصوصي ، در شرکتهای داروئی دولتی ، ادغام و اصلاح بوجود خواهد آمد. تكيه بر اصلاح بازار داروئي بوسيله سرمايه خارجي ، روي چرخه داروئي و مواد اوليه داروئي (bulk medicines) خواهد بود . بسياري از شركت ها ، كنترل شبكه هاي بازار يابي و مصرف كنندگان نهايي را به عنوان عوامل حياتي موفقيت ، مورد توجه قرار مي دهند . شركت هاي چرخه داروئي و خرده فروشان ، اهداف اصلي اصلاح در بازار داروئي خواهند شد . 
گروهي از شركت هاي بزرگ داروئي از طريق ادغام و اصلاح ساختار بوجود خواهند آمد . 

4. توسعه سريع اقتصاد كلان ، تقاضاي رشد بيشتر بازار داروئي را بالا خواهد برد . 
گستره سيستم بيمه درماني پايه شهري در چين در حال توسعه مي باشد براساس اطلاعات منتشره توسط اداره ملي آمار چين در فوريه سال 2006 تعداد افراد تحت پوشش سيستم بيمه درماني پايه شهري 137 ميليون بوده است كه اين تعداد نسبت به دوره زماني مشابه در سال 2005 به ميزان 52/10 درصد افزايش داشته است .


5.تبديل به شهر شدن مناطق روستائي ، توسعه بازار مصرف داروئي را افزايش خواهد داد . 
متوسط هزينه پزشکی و خدمات درمانی جمعيت شهري 4 برابر هزينه جمعيت روستائي است . وضعيت سال 2006 با اندكي افزايش مشابه سال 2005 بوده است .

 
روند توسعه بازار داروئي در سال 2007 

1. در سال 2007 حباب بازار داروي نسخه اي (prescription Medical Market) به تدريج فشرده خواهد شد. مبارزه با رشوه هاي بازرگاني ، يك سياست و خط مشي دائمي بلند مدت مي گردد . توزيع بهره ها در زنجيره هاي صنعتي دسته بندي مجدد خواهدگرديد. شركتهای داروئي داراي تنوع محصول خوب ، بخش تحقيق و توسعه قوي بر بازار داروئي تسلط پيدا خواهند كرد. توليد كنندگان قوي داروهاي نسخه اي شامل شرکتهای ذيل می باشند : 

Jiangsu Hengrui Medicine Co. LTD. 
Guizhou Yibai pharmaceutical Co. LTD. 
Tianjin Tasly pharmaceutical Co. LTD. 
Huadong Medicine Co. LTD. 
داروهاي انسولينی توليدي توسط شرکت Tonghua Dongbao pharmaceutical Co. LTD در حال ورود به بازار می باشند. 

2. واكسن پولي (Paid Vaccine) دورنماي روشني دارد. واكسن عامل موثر و مهمي جهت پيشگيري و كنترل امراض مي باشد. با مشارکت موثر توليد كنندگان واكس در تحقيق و توسعه و توليد واكسن پولي و تشويق تقاضاي بازار، واكسن پولي چشم انداز روشن فزاينده اي خواهد داشت توان سود آوري واكسن پولي را نوآوري محصول تعيين خواهد نمود. 

3.مواد داروئي شيميائي (Chemical Bulk Medicines) نقش اصلي خود را در رشد داروهايي شيميايي حفظ خواهند نمود. انتظار مي رود كه تكنولوژي هاي كليدي توليد گروهی از مواد داروئي حجم بالا، موفقيت هاي در چين خواهند داشت سهم بازار بين المللي مواد شيميايي داروئي به طور قابل توجه اي افزايش خواهد يافت . سطح مدرنيته و سطح بين المللي كردن داروهاي سنتي چين دائما افزايش داده خواهد شد. 

4.چين در بخش داروهاي بيوتكنولوژي به استانداردهاي بين المللي نزديك خواهد شد. انتظار مي رود كه توسعه داروهايي كه از طريق مهندسي بيولوژي توليد و به ثبت رسيده است بسيار قابل ملاحظه باشد. از هر پنجاه داروي جديدي كه از طريق مهندسي بيولوژي توليد مي گردد 20 مورد وارد بازار گرديده و بعضي از آن ها به بازارهاي بين المللي راه مي يابند .

 
روند توسعه بازار محصول خدمات پزشكي
طي 5 سال گذشته اقتصاد و درآمد شهروندان چيني به طور مداوم بيش از 9% در سال رشد نموده است . اين رشد در سال 2006 نزديك به 7% بوده و انتظار ميرود در سال 2007 بالاي 7% در سال باشد. مصرف محصولات خدمات پزشكي در ارتباط نزديكي با درآمد شهروندان است. بدنبال روند توسعه توليد ناخالص داخلي و درآمد خالص ، طي 10 سال آينده مصرف محصولات خدمات پزشكي ، شاهد رشد مستمر خواهد بود و در مقايسه با مصرف امروز دو يا سه برابر خواهد گرديد. بازار محصول خدمات پزشكي در سال 2007 روند ذيل را خواهد داشت : 

1. پتانسيل عظيم بازار مواد غذايي پزشكي (Helth- care food market) توجه محققين را برانگيخته است. توسعه مواد غذايي پزشكي اثر محصولات را بيش از پيش برجسته نموده است. محصولات ، موثرتر گشته و از طريق فرايندهاي پيشترفته تر ساخته مي شوند. مطمناً نسل سوم غذاهاي پزشكي سهم مهمي از بازار چين را تصاحب خواهند نمود. 

2. بازار روستائي پتانسيل عظيمي را داراست . در حال حاضر شهرها بازارهاي اصلي محصولات خدمات پزشكي چين مي باشند . مناطق روستائي كه هم اکنون اقتصاد توسعه يافته اي ندارند ، در آينده بازارهای بالقوه عظيمی خواهند شد. طی سالهای اخير بيش از 500 ميليون يوان محصول ، عمدتا در مناطق روستائي به فروش رسيده است . 
روند توسعه بازار تجهيزات پزشكي
بخش تجهيزات پزشكي ، بخشي جديد در ارتباط با بهداشت و زندگي انسان هاست . محصولات موجود نشان دهنده بسياري از آخرين دستاوردهاي علم و تكنولوژي مدن است . آمار منتهي به سال 2006 بيانگر اين موضوع است كه در كشورهاي پيشرفته نسبت مصرف سرانه مابين داروهاي و تجهيزات پزشكي يک به يک (1:1 ) است . بخش تجهيزات پزشكي ، يكي از بخش هاي صنعتي جهان با سريعترين رشد و فعالترين تجارت ها می باشد.. ضمنا ارزش تجارت بين المللي تجهيزات پزشكي به نرخ سالانه 25% افزايش يافته است ، سود حاصل از فروش به 40 الي 50 درصد رسيده و ارزش افزوده محصولات بسيار بالاست بخش تجهيزات پزشكي يكي از سريعترين بخش هاي صنعتي در حال رشد جهان شده است . پيش بيني مي گردد كه تجهيزات پزشكي در چين تا حدود زيادي به واردات سال 2007 وابسته خواهد بود كشور چين توليد كنندگان تجهيزات پزشكي بسياري دارد ، اما هنوز به طور چشمگيري از لحاظ عملكرد و كيفيت تجهيزات توليدي از كشورهاي پيشرفته عقب مي باشد . تعدادي از محصولات کم حجم و درجه كيفيت پايين ، داراي مزيت قيمتي بوده در حاليكه هنوز برخي تجهيزات پزشكي بزرگ مي بايستي از خارج از كشور وارد گردند . در سال 2007 روند كلي وابستگي واردات ادامه خواهد داشت

                                                                                                         
 
ترجمه : کامران اسلامی

 

1Chinese Yuan = 0.1316 U.S.Dollars 
1 US Dollar = 7.6 Yuan

طراحی و سئو سایت توسط نونگار